| تبليغات | X |
 |
 |
|
| گاه گاه که می گذرم ... |
|
دنیای خوبم ! احساس همدردی ام را با گلبرگی از قلمم تقدیمت می دارم. در شبی سیاه تر از تمام شب ها، دنیای من عروج فرشته ی مهربانی را دید که به سوی خدایش خوانده شده بود.
شبی بود که چشم های دنیای کوچکم به بزرگی ی آسمان بارید و طعم تلخ باریدن را در قلب کوچکش فهمید فرشته ای که دنیای کوچکم را با دنیای کوچک و قلب بزرگش، به آرامی رها کرد امیدوارم که تسلی ی خاطرت باشد
بهترین و بهاری ترین گل خوشبوی من |
|
+ نوشته شده در
جمعه نوزدهم آبان 1385ساعت 21:58 توسط شبگرد سکوت |
|
|
صفحه نخست پست الکترونیک آرشیو |
| من و ... |
تو
شبگرد واژه های پر از سکوت من بودی و من ... بازیچه ای برای شعرهای تو . . . |
| لبخندی برای ... |
|
می دونی که بی تو . . . اولین شب آرامش اگه عشق منی چرا . . . آخی نازی کلیپ خداحافظی کلیپ اٍبرو کلیپ موسیقی آرشیو پیوندهای روزانه |
| غبار خاطرات گذشته |
|
آذر 1386 شهریور 1386 خرداد 1386 اسفند 1385 بهمن 1385 دی 1385 آذر 1385 آبان 1385 مهر 1385 شهریور 1385 |
|
RSS
|
