تبليغاتX
شبگرد سکوت
گاه گاه که می گذرم ...

                   سوخت . . .

                    فریاد

                                   زن

                                                    فریاد

                    و گرم می کند

                                             دست های تاول زده ی زن را

                                                                                           _ آخرین نفس های کودک _

 

+ نوشته شده در  جمعه بیست و هفتم بهمن 1385ساعت 22:10  توسط شبگرد سکوت | 

                         

                                مـادر !

                                                    بـابـا کو ؟

                                                                                  ؟ ؟ ؟

                                نه صدای نفـس های مـادر می آید

                                                                                نه صـدای پاهای بـابـا

                    

                                                                      دستـانـشـان بــرای من بــود.

+ نوشته شده در  جمعه بیستم بهمن 1385ساعت 21:35  توسط شبگرد سکوت | 
 

              می بلعند

                         لگد مال می کنند

                                           شعرهای خشکیده ام را

                                                                            _ آدم های کاغذی ی ذهن تو _

                   

+ نوشته شده در  جمعه سیزدهم بهمن 1385ساعت 18:48  توسط شبگرد سکوت | 

 

                     لحظه ای درنگ کن !

                     تنها یک قدم

                                         فاصله ها را کم کن

                                                             عمرم را دراز

                    .

                    .

                    .

                     تنها لحظه ای درنگ کن.

 

+ نوشته شده در  جمعه ششم بهمن 1385ساعت 18:40  توسط شبگرد سکوت |